İLKOKUL ÖĞRENCİLERİ İÇİN OKULDA MUTLULUK ÖLÇEĞİ: GEÇERLİLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

ASLI GÜNDOĞAN,  CÜNEYİT AKAR, 

1. Aksoy, A. B. ve Güngör Aytar, A. (2017). Üniversite öğrencilerinin mutluluk ve alçakgönüllülük düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(3), 1123-1137.

2. Arbuckle, J. L. (2012). Amos users’ guide version 21.0. Chicago: Smallwaters Corporation.

3. Baltaş, Z. (2003). Temel ihtiyaçların karşılanmasında ailenin rolü: Ana-baba okulu. İstanbul: Remzi Kitabevi.

4. Blunch, N. J. (2008). Introduction to structural equation modelling using SPSS and AMOS. California: SAGE Publications.

5. Bülbül, Ş. ve Giray, S. (2011). Sosyodemografik özellikler ile mutluluk algısı arasındaki ilişki yapısının analizi. Ege Akademik Review, 11, 113-123.

6. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

7. Byrne, B. M. (2010). Structural equation modeling with amos basic concepts, applications, and programming (2. Ed.). New York, NY: Taylor ve Francis Group.

8. Çivitçi, A. (2009). İlköğretim öğrencilerinde yaşam doyumu: Bazı kişisel ve ailesel özelliklerin rolü. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 29-52.

9. Danielsen, A. G.; Samdal, O; Hetland, J. & Wold, B. (2010). School-related social support and students' perceived life satisfaction. The Journal of Educational Research, 102(4), 303-320.

10. Demir, R. Ve Murat, M. (2017). Öğretmen adaylarının mutluluk, iyimserlik, yaşam anlamı ve yaşam doyumlarının incelenmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 347-378.

11. Diener, E. & Diener, C. (1996). Most people are happy. American Psychological Society, 7(3), 181-185.

12. Diener, E. & Diener, M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self-esteem. Journal of Personality and Social Psychology, 68(4), 653-663.

13. Diener, E. (1984). Subjective well-Being. Psychological Bulletin, 95(3), 532-575.

14. Diener, E. (1994). Assessing subjective well-being: Progress and opportunities. Social Indicators Research, 31, 103-157.

15. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national ındex. American Psychologist, 55(1), 34-43.

16. Doğan, T. ve Akıncı Çötok, N. (2001). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 165-172.

17. Eryılmaz, A. (2009). Ergen öznel iyi oluş ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(4), 975-989.

18. Gençöz, T. (2000). Pozitif ve negatif duygu ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 15(46), 19-26.

19. Gilman, R. (2001). The relationship between life satisfaction, social ınterest, and frequency of extracurricular activities among adolescent students. Journal Of Youth And Adolescence, 30(6), 749–767.

20. Gündoğar, D.; Sallan Gül, S.; Uskun, E.; Demirci, S. ve Keçeci, D. (2007). Üniversite öğrencilerinde yaşam doyumunu yordayan etkenlerin incelenmesi, Klinik Psikiyatri, 10, 14-27.

21. Hilooğlu, S. ve Cenkseven Önder, F. (2010). The role of social skills and life satisfaction in predicting bullying among middle school students. Elementary Education Online, 9(3), 1159-1173.

22. Huebner, E. S. (1991). Correlates of life satisfaction in children. School Psychology Quarterly, 6(2), 103-111.

23. Kalaycı, Ş. (2010). Spss uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri, Asil Yayın Dağıtım, Ankara,

24. Kantarcıoğlu, S. (1998). Anaokulunda eğitim. Öğretmen Kitapları Dizisi, İstanbul: MEB.

25. Keldal, G. (2015). Warwick-Edinburgh mental iyi oluş ölçeği’nin Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 103-115.

26. Koçak, R. ve İçmenoğlu, E. (2012). Üstün yetenekli öğrencilerin duygusal zekâ ve yaratıcılık düzeylerinin yaşam doyumlarını yordayıcı rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 73-85.

27. Lyubomırsky, S., & Lepper, H. S. (1999). A measure of subjective happiness: Preliminary reliability and construct validation. Social Indicators Research, 46, 37–155.

28. Lyubomırsky, S., & Tucker, K. L. (1998). Implications of ındividual differences in subjective happiness for perceiving, ınterpreting, and thinking about life events. Motivation and Emotion, 22(2), 155-186.

29. Mahmoud, J. S. R.; Staten, R. T.; Hall, L. A. & Lennie, T. A. (2012) The relationship among young adult college students’ depression, anxiety, stress, demographics, life satisfaction, and coping styles. Issues in Mental Health Nursing, 33(3), 149-156, DOI: 10.3109/01612840.2011.632708

30. MEB, (2009). İlköğretim 1. 2. ve 3. Sınıflar hayat bilgisi dersi öğretim programı ve kılavuzu. http://talimterbiye.mebnet.net/Ogretim%20Programlari/ilkokul/2010-2011/HayatBilgisi-3.S%C4%B1n%C4%B1f.pdf

31. MEB, (2017). Hayat bilgisi dersi öğretim programı (İlkokul 1. 2. ve 3. Sınıflar). http://tegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_06/09163829_HAYAT_BYLGYSY.pdf

32. Meral, B. F. (2014). Kişisel iyi oluş indeksi-yetişkin Türkçe formunun psikometrik özellikleri. The Journal Of Happiness & Well-Being, 2(2), 119-131.

33. O’Rourke, J & Cooper, M. (2010). Lucky to be happy: A study of happiness in Australian primary students. Australian Journal of Educational & Developmental Psychology. 10, 94-107.

34. Özdemir, Y. ve Koruklu, N. (2011). Üniversite öğrencilerinde değerler ve mutluluk arasındaki ilişkinin incelenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 190-210.

35. Özdemir, Y. ve Koruklu, N. (2013). İlk Ergenlikte Ana-Babaya Bağlanma, Okula Bağlanma ve Yaşam Doyumu. İlköğretim Online, 12(3), 836-848.

36. Suldo, S. M. & Huebner, E. S. (2005). Is extremely hıgh lıfe satısfactıon durıng Adolescence advantageous? Social Indicators Research, 78, 179-203.

37. Suldo, S. M., Riley, K. N. & Shaffer, E. J. (2006). Academic correlates of children and adolescents’ life satisfaction. School Psychology International, 27(5), 567–582.  https://doi.org/10.1177/0143034306073411

38. TUİK, (2018). Yaşam memnuniyeti araştırması. https://biruni.tuik.gov.tr/yayin/views/visitorPages/index.zul

39. Tuzgöl Dost, M. (2005). Öznel iyi oluş ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(23), 103-111.

40. WHR, (2018). World Happiness report. https://worldhappiness.report/ed/2019/

41. Wilson, W. R. (1967). Correlates of avowed happiness. Psychological Bulletin, 67(4), 294-306.



Tam Metin (PDF) Özet


Makale Gönder